سلام به همه دوستای خوبم

نمی دونم بعد این همه مدت از کجا شروع کنم چی بگم یه جورایی فکر کنم نوشتن یادم رفته یا شاید به خاطر این باشه که به اون چیزایی که فکر می کردم نرسیدم به هر حال می خوام یه بار دیگه شروع کنم :

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

این روزا خیلی ها میان در خونه خدا چه اونایی که گدای هر شب در این خونه هستند چه اونایی که تو کل سال مهمون این یکی دو شب و مهمون شب تاسوعا عاشورا هستند  به هر حال این روزا روم (room)خدا حسابی شلوغه همه میان به خدا پی ام(pm) میدن خدا هم جواب همه رو میده هر کی هر چی می خواد میگه و مینویسه و می خونه بعد هم همه توقع دارند خدا جوابشون رو بده

البته و صد البته خدا خیلی کریم تر و مشتی تر از این حرفاست  جواب همه رو هم میده ولی حضرت عباسی  همین خدا تو سال مگه به همه ما پی ام  (pm)نمیده مگه برامون آفoff)) نمی ذاره تا حالا چند بار تو ایام دیگه سال جواب آف های(off) خدا رو دادیم به پی ام هاش(pm) جواب دادیم نگی خدا آنon)) نبوده که خودت هم میدونی دروغ می گی خدایی که همیشه آن (on)بوده همیشه هم در رومشroom))باز بوده هیچکسی رو هم فیلتر ignore))نکرده با همه ما هم زود زود رفیق میشه کاری هم نداره کی هستیم از کجا هستیم

اگه یه بار جای خودمون رو با خدای خودمون عوض کنیم عمرا جواب خودمون رو نمی دیم میگیم برو بابا

اون وقت که جیک جیک مستونت بود فکر زمستونت نبود

 اما خدا ...... چی بگم من که حسابی شرمندم

به هر حال از قدیم گفتند :

ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست

حالا هر کی حاضره یا علی مدد اگه از این شبا هم گذشت حواله ندی به سال دیگه که تا اون موقع کی زنده ست کی مرده

من میگم شب قدر هر کی اون وقتیه که دلش حواله بشه به اون بالا بالاها این مناسبت ها بهونه است هر چند بهونه های قشنگی هستند

راستی این شبا یه خوبی داره تو مسیر آسمون تنها نیستی کلی رفیق با تو راهی روم آسمون هستند یه راهنمای مشتی هم همراهمونه دستتو که بدی تو دستش می ذارتت در خونه خدا مگه نشنیدی که می گن :

اگه علی ساربونه میدونه شتر کجا بخوابونه

یا علی مدد

سلام به همه دوستای خودم

دوباره بعد یه مدت طولانی هوای وب نویسی به سرم زد این بار هم هم می خوام طبق همون سنت قدیم یه حرفی بزنم که حرف روز باشه تا هم حرف دلم رو زده باشم هم گوش شیطون کر یه پست مطلب نوشته باشم

کیه که ندونه این روزا حرف روز چیه کم کم داره یه ماه میشه همون طور که از اسم پست فهمیدید لبنان رو میگم حرف تعارف و شعار دادن و این جور چیزا نیست دیگه این صهیونیست ها دارن شورش رو در میارند این عربها و کشور های اسلامی از اونا بدتر اصلا انگار نه انگار اینهایی که دارن کشته می شوند هم کیش و هم زبون خودشون هستند به قول آذری زبونا غیرت میرت یوخته

سرشون رو مثل کبک کردن زیر برف و یا واقعا نمی فهمند چه اتفاقی داره میفته یا نمی خواهند بفهمند چون فهمیدن یه سری مسایل خرج داره زحمت داره

آره به خدا خاور میانه جدید که همون از نیل تا فرات قدیمیه مگه فقط با لبنان و فلسطین تموم میشه اسرائیل هدفش کل منطقه است اما کور خونده بگو چرا

آها اینا حساب همه چیز رو کرده بودن الا این سید خوش تیپ و خوش غیرت به جون داداش وقتی میبینم با چه عشقی حرف میزنه حال می کنم  مثل شیر فریاد میزنه حقا که پسر مولاست

خوب باید به حرفاش گوش داد حرفای سید حسن بوی زندگی میده نه از این زندگی ها که الان همه دنیا دنبالشن از اون زندگی ها که آخرش با کربلا تموم میشه

از قدیم ندیم ها میگفتند شاهنامه آخرش خوشه یه ذره که فکر کردم از خدا خواستم آخر شاهنامه عمرم گذاشتن سرم توی دامن مولا باشه

خلاصه کلام شک نکنید پیروز این میدان سید حسن نصرالله است میدونی چرا

آخه  با آل علی هر که درافتاد  ورافتاد

یا حق به امید پیروزی حزب الله

                            که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

سلام خدمت همه دوستان عزیز

میدونم غیبت من خیلی طولانی شد خودم هم نمی دونم چرا اصلا حال و هوای نوشتن از سرم پریده هر کار می کنم نمی تونم حتی چند بار دست نویس هم یه چیزایی برای دل خودم نوشتم ولی تا نصفه تایپ کردم بعد هم بی خیالش شدم

دیشب پریشب تو فکر بودم یه دفعه به دلم افتاد این مدلی که من می نوشتم به نظر خودم توفیق می خواست که الان دیگه اون توفیق رو ندارم

به هر حال قصد دارم دوباره شروع کنم کمتر بنویسم اما دیگه این جوری تعطیلش نکنم البته شاید یکی بگه دلت خوشه بابا کی منتظر نوشته های تو بوده . با این همه من دوست داشتم علتشو بیان کنم شاید به درد یکی دیگه هم خورد دنیا رو چه دیدی

خلاصه دوست ندارم تحفه درویش به این زودی تعطیل بشه

فعلا همین بسه تا بعد

یا حق

با روضه حسین نفس تازه می کنم

               وقتی هوای شهر نفسگیر می شود

نمی دونم چی شده بود تو این چند وقته هر کاری کردم نتونستم یه سری به تحفه درویش بزنم گرفتاری های کاری و شغلی یا نمی دونم دلمشغولی های دیگه ، به هر حال دستم قفل شده بود و تحفه درویش به ما راه نمی داد که نمی داد هر چی بود تحفه  درویش به این راحتی به من پا نمی داد شاید کاری کرده بودم که از دستم ناراحت بود شاید.....

اما الان بعد از این همه مدت اومدم با یه عالمه حرف که میدونم خیلی از این حرفا وقتش گذشته اما دوست داشتم براتون بگم .

چه بخوام چه نخوام سمت و سوی نوشته هام رفته به سمتی که دیگه بهش عادت کردم شما رو که همراه درویش هستید نمیدونم  شما هم میپسندید یا نه اصلا کامل می خونید یا نه

اما از میون همه حرفای گذشته به چند تا خیلی کوچولو اشاره می کنم تا دلم خنک بشه

1-  روز عرفه که همیشه دیونه این روز بوده و انشا الله تا آخر باشم  مخصوصا از سه ساله پیش که دعای عرفه رو تو بین الحرمین خوندم و اونجا جای همه رو خالی کردم .

2-  روز عید غدیر که روزکامل شدن دینه و روز ولایت حضرت امیر به خوده آقا قسم اگه بدونیم تو چه دین و مذهبی هستیم و زیر سایه چه کسی هستیم تا دنیا دنیاست باید شکر خدا رو بکنیم .

بیشتر از این الان هم  دیگه وقتش نیست ، تاعید غدیر ساله دیگه ان شا الله زنده باشیم و دور هم ، تا اون موقع هم من برای شما بگم هم شما برای من .

اما الان داره باز بوی غم فضا رو میگیره اصلا محله ها ، کوچه خیابون ها یه جوردیگه می شه همه جا داره یه رنگ و یه شکل می شه.

آره داره محرم می رسه خاطرات کربلا تو دلم زنده می شه و اما حیف که قدر نمی دونیم

از این روزها دیگه با هر صدای گریه هر بچه و نوزادی یاد حضرت علی اصغر(ع) سرباز شیرخوار ارباب میفتیم که چند روز دیگه با خنده آخرش چهره به چهره آقا پرواز می کنه به آسمون ،اگه تو خیابون یه دختر ناز سه یا چهار ساله ببینیم که با خوشحالی دستش و گذاشته تو دست پدرش  یاد حضرت رقیه (س) میفتیم که هنوز لباس های قشنگ و تمیز به تن داره ،با صدای اذان موذن دلمون گره می خوره به سر زلف موذن کربلا شاهزاده حضرت علی اکبر (ع) که حضرت با دیدنش یاد رسول الله در دلش زنده می شد، اما از این روزها به بعد آب یه مزه دیگه ای داره اصلا این آبخوری ها و آبسردکن های توی مسجد و کنار خیابون یه معنا و مفهوم خاصی پیدا می کنه وقتی آب میخوری و میبینی که بالای آبسردکن نوشته السلام علیک یا اباعبدالله تازه می فهمی که سقا بودن چه حالی میده و اگه سقا باشی و همه از تو آب بخوان بعد تو نتونی چقدر سخته و اون دو ،سه روز آخر ابالفضل العباس (ع) علمدار و ساقی کربلا چه خجالتی می کشید وقتی از جلوی خیمه حضرت رباب (س) رد می شد و صدای گریه طفلی رو می شنید که یک قطره آب ساکتش می کرد و با دیدن یا یادآوری هرکدوم از این حرفا یاد حضرت زینب (س) که شده بود سنگ صبور کربلا

آره همه اینا نشونه محرمه

 تا دیر نشده بیایم همرنگ این ماه بشیم

 بیایم لباس سیاه به تن کنیم تا دلمون سفید بشه

بیایم بفهمیم که محرم شده  

اما این ماه همه جوره دیدن داره حیف که دیدنش دل می خواد یه دلی که حق دیدنشو ادا کنه.

اما نمیدونم :

نمی دونم تا حالا کسی حسین و بدونه زینب دیده یا نه 

نمیدونم تاحالا کسی شاه بی لشگر دیده یا نه

نمیدونم تا حالا کسی لب تشنه کنارآب دیده یا نه

نمیدونم تا حالا کسی کاروان بدون کاروان سالار دیده یا نه

نمیدونم تا حالا کسی جمله ای به این زیبایی شنیده یا نه

                                                     ما رایتُ الا جمیلا

خدا وکیلی درویش یادتون نره

حتما  براش دعا کنید